Bu yaz..

Sözümde duramadım, yazamadım.. Tembelim, miskinim, uyuşuğum.. Bütün bir yaz tek mesaim güneşlenmekti, oysa tatile girmeden önce hedeflerim vardı, photoshop öğrenecektim.. Ama ben ne yaptım, tatil için seçtiğim kitapları aldım elime,okudum, güneşlendim, yemek yedim, okudum, yemek yedim, güneşlendim, alışveriş yaptım, güneşlendim.. Aslında birçok insanın hayalini yaşadım ben bu yaz.. En son öğrencilik yıllarımda yaşadığım sorumsuzca bir tatil yaşadım tam 2 ay boyunca.. Ben hayata deli gibi çalışmak, sürekli idealler peşinde koşmak için gelmediğimi fark ettim bu yaz.. Nası mutlu olabileceğimi keşfettim.. Kariyer planlarımı uzun uzun yaza çize yapmak bana göre değil.. Hayat bana sunuyor zaten doğru zaman geldiğinde, zorlamanın çok da işe yaramadığını fark ettim.. Tabiki istemek çok önemli, çabalamak, çalışmak çok önemli ama yaşamak da çok önemli, hayatı kaçırmamak, gençliğe elveda demeden önce güzel anları geride bırakmak önemli..

Sevgilimle çok güzel zaman geçirdim bu yaz ve ailemle.. Güzel hayaller kurdum, hayal kırıklıkları yaşadım.. Neydim dedim, ne oldum dedim, ne olucam dedim.. Bir tek son sorum cevapsız kaldı.. Hayat bu dedim işte, hayat bu sorunun cevabını beklemek.. Ölene dek cevapsız kalacak bir soru bu, çünkü hep yepyeni "ne olucam"lar gelecek..

Güzeldi benim için bu yaz.. Güzel haberler aldım, düğünler, doğumlar, kazançlar.. Ama kayıplar da oldu, kötü haberler de.. En sevdiklerimden, canımın bir parçasının hastalık haberiyle sarsıldım, düşünmemeye çalışıyorum.. Canım dedelerimi, melek ananemi ziyaret ettim sonsuz uykularında.. Çocukluğum geldi aklıma, çok ağladım bu yaz..

Radyoyu çok özledim, yayın yapmayı, umarım bu yazı uğurlamadan bu özlemim de diner.. Ee ne demişler; umut fakirin ekmeği..

Kısacası valizimi çok güzel biraz da hüzünlü anılarla doldurdum bu yaz..

Söz vermiyorum ama daha sık yazıcam.. Bu arada konuşma diliyle yazıyorum, biliyorum yanlış ama napiyim böyle seviyorum..

Birsen
=)