
Şimdi anlıyorum ki ancak suç, suçluluk, günah, ayıp, aldatma, bağlılık gibi yalancı kavramlardan ayıkladığımız zaman beynimizi, gerçek kimliğimize kavuşabiliriz.. Hepimiz dağılmalara, ayrılıklara, bitişlere, başlangıçlara, düzenlere, düzensizliklere, yıkıp yeniden kurmalara, tuzaklara hazırlıklı geliyoruz aslında bu dünyaya.. Ama bazılarımız farkındayız bunun.. Unutmanın, düşünmemenin hafifliğinin tadına ancak bazılarımız varabiliyoruz..
Hayat tercihlerimizle akıp gidiyor, hepimiz zaman zaman geri gelmeyecek anlara, anılara tutunarak yaşamaya çalışıyoruz, ama bu bir yanılsama sadece.. Boşuna yorulmaktan başka bir şey değil.. Zira geçen zamanı kim geri getirebilir ki.. Tutunmadan yaşamak lazım, her sabah yeni bir farkındalıkla uyanıyorum, bu sabahki de buydu:)
Bir de sanırım sirkte çalışmak istiyorum bu aralar..
B.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder