Zaman ve mekan içinde seslerin kaybolmadığını bilirsiniz. O yüzden kelimelere çarpıyorum bu aralar sık sık..:) Bir yerde yürürken, odamda otururken, masamda çalışırken, birden bir kelime geçiveriyor önümden.. Ya sinirleniyorum o anda, ya da gülümsüyorum.. Bir kelime diğerini de peşinden getiriyor, sonra hepsini birleştiriyorum, herhangi bir "an"da duyduğum cümleler ipli kuklalar gibi önümde sallanıyor sanki, sonra birden değiştiriyorum kelimelerin yerlerini, -me'leri, -ma'lari atıyorum mesela kelime sonlarından, ünlemleri kaldırıyorum, noktalar yerine virgüller koyuyorum.. Değiştiriyorum anlamlarını bir anda.. Sonra anlıyorum ki duyduğum her cümleye, yaşadığım her "an"a anlamını veren de benim zaten..
Bu arada yukardaki kelimelerden ilk hangisi gözünüze çarptı acaba? Ben ilk "wish"i gördüm, sonra da "miracle" üstelik fazla kenarda köşede kalmasına rağmen:)
B.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder