Soraya'yı Taşlamak

Soraya'yı taşlamak bir kadın filmi.. İftiraya uğrayıp taşlananak vahşice öldürülen bir kadının, bir annenin gerçek yaşam öyküsü.. Son 15 yılda bin kadının recm cezası ile öldürüldüğü İran'ın, Türkiye'de gösterime girmemesi için Kültür ve Turizm Bakanlığı'na defalarca başvurduğu bir film Soraya'ı Taşlamak.

Dünyada şeriat kurallarına göre yönetilen bazı islam ülkelerinde zina yaptığı öne sürülen kadınlar, topraga bellerine kadar gömülerek, o da yetmezmiş gibi elleri de bağlanarak taşlanarak öldürülüyorlar. Aslında bu gerçekle yüzleşmek için çok da uzaklara gitmemize gerek yok.. Ülkemizde de her yıl yüzlerce genç kız diri diri gömülerek, kardeş kurşunlarına hedef olarak ya da intihara mecbur bırakılarak öldürülmüyor mu? Ne çabuk unuttuk Güldünya'yı.. Neden? Çünkü sadece kendi acılarımızı sahiplenmeyi öğrenmişiz.. Ağlıyoruz, üzülüyoruz ama unutuyoruz, sanırım kadınların hepsi bunu yapıyor.. Belki de kabullenmişlikten..

Filmde çarpıcı bir diyalog vardı:

"Erkek karısını ihanetle suçluyorsa kadın suçsuzluğunu ispat etmelidir. Kadın kocasını ihanetle suçluyorsa yine kadın erkeğin suçunu ispat etmelidir." Yani aslında kadına suçun kapısı daima açık..

Süreyya'nın öyküsü İranlı yazar Freidoune Sahebjam’ın gerçek olaylara dayanarak yazdığı “The Stoning of Soraya" isimli kitaptan beyazperdeye uyarlanmış, her ne kadar yazarının ömrü filmi izlemesine yetmese de Süreyya'nın ve onun gibi nicesinin sesini tüm dünyaya duyurmasına yetti.

600 yıllık Osmanlı Devleti'nde sadece bir kez recm cezasına rastlanırken -halka açık cezalardan bahsediyorum- günümüzde bu rakamın korkunç boyutlara ulaşmış olması ne kadar da acı.. Ne tuhaftır ki ya da trajikomik diyelim çok değil sadece bir kaç gün önce Deniz Baykal da aslında bir nevi recm edilmedi mi? Şaşırmamak lazım ne de olsa recm şeriat usulü bir ceza!

Peki bundan sonra ne olacak, üstü açık ya da kapalı recm dünyanın her yerinde farklı şekillerde tezahür edecek. Ve kadınlar sessizce izleyip, ağlayıp sonra da unutacak..

B.