Yalnızlık hakkıma el koymuşum bilmeden..
"Yalvarma, ağlama ve yemin etme. Kapılarını kapat. Öyle sıkı kapat ki bir daha kimse, hiçbir zaman senin o zedelenmiş yalnızlığına adım atamasın. Onu onar ve koru, çünkü o sensin ve aynı zamanda benim.."
Anıları bile yitiriyoruz bazen.. Eski renkleri, kokuları, sıcaklıkları, soğuklukları, mesafeleri, gülüşmeleri, ağlaşmaları, sohbetleri, sessizlikleri, yalanları, gerçekleri.. Şimdi yitirdiklerim arasında dolaşıyorum aralara hayallerimi de serpiştiriyorum..
Herkes bilir, mutluluğun resmidir yukardaki, o çocuklardan biri olsaydım ortadaki olmak isterdim.. Ortadaysan eğer etrafındaki herkese dokunabilirsin, diğerleri de birbirine ulaşabilmek için sana daha sıkı sarılır..:)
B.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder