21 Şubat 2009 Cumartesi
Eternal Sunshine Of The Spotless Mind
* Nasılsa her şey daha az anımsanmıyor mu zamanla, çok üzüldüğünüz bir çok şeyi unutup yolunuza devam etmiyor musunuz günlük telaşlar içinde, ya da çok sevdiğiniz şeyler heyecanını yitirmiyor mu, üstünde saatlerce konuşabileceğiniz bir konu hakkında bir zaman sonra kelimeler zar zor çıkmıyor mu ağzınızdan ya da düşünürken bile heyecanladığınız kişi yoksa artık hayatınızda herkes gibi olmuyor mu bir gün ve bunu bir sabah öylece aniden farketmiyor musunuz? O zaman ne gerek var koşturmaya unutmak için.. Zaten alışmak için programlanmışız.. Alışmak, sindirmek, unutmak..
* Nasılsa unutsanız da, bir gün aniden bir şarkı, bir koku, sıradan bir görüntü her şeyi yeniden canlandırmıyor mu gözünüzde, ne yaşattıysa size unuttuğunuz -acı,sevinç,hüzün,burukluk,öfke,aşk..- yeniden hissetmiyor musunuz, anlık da olsa geçmişe geri dönmüyor musunuz? Ee noldu hani unutmuştunuz?
Zordur bilinçaltını temizlemek, unuttunuz sansanız da o sizi götürmek istediği yere götürür, baktı olmuyor rüyalarınızda alt üst eder sizi.. Bilinçaltımı da serbest bıraktım artık.. Kendi bilincimin bile açık seçik yakalayamadığı anları tutmaya çalışıyorum şimdi hafızamda..
Bu arada filmden saptım sanırım biraz:) Yok aslında hepsi filmle bağlantılı, unutmaya çalışmak, unutmak ve aslında unutamamak.. Geçmişi silmek isteseniz de bazen, aslında esas olanın en kötü tecrübeleriniz olduğunu anlamak.. Unutkanlar mı daha şanslı acaba.. Pek çabuk unutabildiğimi söyleyemem ama eğer acı deneyimleri unutturan şu hap, dedikleri gibi birkaç yıl sonra piyasaya çıkacaksa benden uzak dursun.. Ben mutluyum unutmadıklarımla, bazen yersiz ve zamansız ortaya çıkıp beni şuursuz davranmaya zorlasalar da..:)
Uzun zaman oldu aslında filmi izleyeli ama beni çok etkileyen sahnelerden biri silinme işlemi sırasında anılarda sadece bakılan yerlerin aydınlık, diğer tarafların karanlık olmasıydı..Böyle mi acaba sahiden sadece baktığımız yerleri mi aydınlık görüyoruz, ya bakmadığımız, karanlık yerlerde kalmışsa aradıklarımız..
Ve son olarak filmden sonra herkes gibi ben de sorguladım kendimi, bilsem de sonunda ne olacağını yine yaşar mıydım ne yaşadıysam, yine sever miydim kimleri sevdiysem diye, sonra yüzümde bi tebessüm oluştu artık neler hatırladıysam o anda hatırlamıyorum şimdi(!), "evet" dedim hiç tereddütsüz..:)
B.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder